Panoramy
Ogłoszenia audio na Drugą Niedzielę Adwentu

 
4 grudnia wspominamy: Św. Barbara
Św. Barbara żyła na przełomie III i IV wieku. Tradycja podaje, że urodziła się w Nikomedii (dzisiejsza Turcja), w bogatej rodzinie pogańskiej. Była jedynaczką, na której narodziny rodzice bardzo czekali. Odznaczała się wielkimi zdolnościami i niespotykaną urodą. Jej ojciec, Dioskur, był gorliwym poganinem pragnącym uchronić córkę nie tylko przed zgubnym wpływem zepsutej młodzieży, ale także przed chrześcijaństwem. To był powód, dla którego zbudował wieżę, w której zamknął swoją córkę. Do Barbary przychodzili najróżniejsi nauczyciele, aby przekazać jej swoją wiedzę. Był wśród nich chrześcijanin, który zapoznał dziewczynę ze swoją religią. Po tym uwierzeniu w Chrystusa, Barbara potajemnie przyjęła chrzest z rąk swego nauczyciela. Postanowiła zarazem, że do śmierci będzie żyć w czystości, dla Jezusa.

Niestety nie zdołała ukryć swej wiary. Dioskur dowiedział się i zaczął prześladować córkę. Przeklinał ją, złorzeczył, bił, a nawet groził śmiercią. Jednak nie przemogło to Barbary, która nie opuściła prawdziwej wiary. Ojciec nie mógł znieść swojej córki i jej nowej religii. Wydał ją Rzymianom jako chrześcijankę. Barbara nie chciała porzucić swojej, co spowodowało, że toturowano ją, a w końcu skazano na śmierć. Umarła jako męczennica z rąk własnego ojca. Zabił ją w 306 roku, w czasach prześladowań za rządów cesarza rzymskiego Maksymiana Dazy.

Tradycja mówi, że Barbara uciekła przed ojcem i schroniła się w skale, która w cudowny sposób miał otworzyć się przed nią. Jednak wydał ją pastuch, którego owca weszła do tej skały.

Święta Barbara jest czcona jako święta dziewica i męczennica. Jest patronką: górników, umierających, budwoniczych, a także obok św.Floriana, strażaków. W tradycji katolickiej przedstawia się ją jako księżniczkę zamkniętą w wieży. Jej atrybutami są: palma męczeństwa, kielich, czasami wieża. Czasami ma także strusie, lub pawie jajo, jeden, lub dwa miecze, monstrancję i lwa u stóp.

 
Adwent
Adwent (z łac. adventus - przyjście, przybycie) to okres w roku liturgicznym, który rozpoczyna się od I Nieszporów niedzieli po sobocie XXXIV tygodnia Okresu Zwykłego, a kończy przed I Nieszporami uroczystości Narodzenia Pańskiego w wieczór 24 grudnia. Trwa od 23 do 28 dni i obejmuje cztery kolejne niedziele przed 25 grudnia. Stanowi pierwszy okres w każdym nowym roku liturgicznym.
Adwent składa się z dwóch odrębnych okresów:
1. czasu, w którym kierujemy nasze serca ku oczekiwaniu powtórnego przyjścia Jezusa w chwale na końcu czasów (okres od początku Adwentu do 16 grudnia włącznie);
2. czasu bezpośredniego przygotowania do uroczystości Narodzenia Pańskiego, w której wspominamy pierwsze przyjście Chrystusa na ziemię.
Zwornikiem wszystkich tekstów liturgii adwentowej obydwu części jest czytanie księgi proroka Izajasza. Czytanie to obrazuje tęsknotę za wyczekiwanym Mesjaszem.
Więcej…
 
Zapraszamy na roraty o 7.00
Roraty to Msza święta odprawiana ku czci Maryi, którą symbolizuje postawiona w pobliżu ołtarza biała świeca z niebieską wstążką. Nazwa Mszy świętej roratniej pochodzi od łacińskich słów introitu „rorate cæli desuper" („spuśćcie rosę niebiosa"). Roraty odprawiane są przez cały Adwent w dniach powszednich. Zgodnie z tradycją roraty to Msza św. odprawiana rano.Roraty na stałe wpisały się w polską tradycję. Źródła podają, że odprawiano je już w XIII w. Na nasz grunt zaszczepiła je prawdopodobnie bł. Kinga z Węgier. W roratach brali udział wszyscy, bez względu na stan, z którego się wywodzili. Uczestniczyli w nich także królowie i ich rodziny. Na poranne adwentowe Msze św. udawali się m.in. Zygmunt Stary, Zygmunt August, królowa Bona, Anna Jagiellonka i Marysieńka Sobieska. Z książki wydanej w 1739 r. dowiadujemy się, iż przed rozpoczęciem rorat zapalone świece przynosili do ołtarza przedstawiciele wszystkich siedmiu stanów, a więc król, prymas, senator, szlachcic, żołnierz, kupiec i kmieć. Wręczali je kapłanowi, mówiąc: „Jestem gotowy na sąd Boży”. Obrzęd przypominał, że Adwent jest oczekiwaniem także na ostateczne przyjście Jezusa.
 
Rozterki Św. Mikołaja
 
Tegoroczna akcja "Choinka radości" tuz tuż ...

We wtorek 29 listopada, przedszkolaki z przedszkola w Kurowie wykonały gwiazdki na tegoroczną edycję  parafialnej akcji "Choinka radości".


29 listopada 2016. Podpisanie umowy na dostawę gazu.
Więcej…
 
215 rocznica śmierci ks. Grzegorza Piramowicza

KURÓW MIASTO PIRAMOWICZA


W poniedziałek 14 listopada 2016  obchodziliśmy 215 rocznicę śmierci ks. Grzegorza Piramowicza.

W uroczystościach wziął udział Jego Ekscelencja  Ambasador Republiki Armenii w Polsce Pan Edgar Ghazaryan. Mszę św. w intencji tego Wielkiego Polaka, z pochodzenia Ormianina sprawowali księża proboszczowie: Wiesław Cieszko oraz Jan Rząd. Przed prezbiterium stanęły sztandary Szkoły Podstawowej oraz OSP Kurów. Świątynia została  wypełniona przez młodzież, nauczycieli oraz licznych Parafian. Na zakończenie nabożeństwa do zgromadzonych przemówił w kilku zdaniach Pan Ambasador.

Po Mszy św. dostojny gość, a następnie władze gminy złożyły wieńce przed epitafiami na zewnątrz kościoła.  Pan Ambasador znalazł również czas na odwiedzenie muzeum w pobliskim budynku wikariatu.

Po zakończonych uroczystościach zeszliśmy wspólnie do krypty z pochówkiem ks. Grzegorza Piramowicza, gdzie zapoznaliśmy Pana Ambasadora z planami jej renowacji.

Poniżej pełna relacja z uroczystości udostępniona naszej Parafii przez firmę DatexNet:

Więcej…
 
Gdzie chrzest, tam nadzieja...
 
Renowacja nagrobka St. Zbąskiego
W poniedziałek 7 października zespół konserwatorów pozytywnie ocenił przebieg prac i końcowy efekt renowacji nagrobka St. Zbąskiego w kościele parafialnym.

Więcej…
 
Więcej artykułów…
<< pierwsza < poprzednia 1 2 następna > ostatnia >>

Strona 1 z 2

Liturgia Słowa na dziś

Webcam








Polecane strony